My Disco – Little Joy [T. Residence, 2010]

За далечната Острелија имам скромни познавања, а за нејзината музичка сцена тие се минимални. Кога е земјата во прашање, пред неколку дена се просветлив (од смеење) откривајќи дека нашите иселеници Божик почнувале да слават уште во јули. Значи, сега, на прагот на октомври, таму долу во полн ек е континентален блуд и разврат во уникатен македонски гастербајтерски стил. Во поглед на музиката, пак, во минатото бев свесен само за постоењето на Silverchair, а пред некоја година фино се навлеков на електро-поп-хармониите на Cut Copy. Тоа само докажува дека и покрај достапноста и отвореноста на светот, глобалната звучна љубопитност пак ни се сведува на Америка, Англија, Скандинавија и евентуално Германија. Да беше поинаку, за бенд каков што е My Disco одамна ќе чуевме (океј де, најголем дел од нас), а не дури лани, по третиот албум Little Joy, што го издаде влијателната етикета Temporary Residence Limited.

Во најширока смисла, тројцата инструменталисти од Мелбурн не можеле да изберат посоодветно име за групата. Не е ова DFA-инспириран диско-панк или форма на денс-рок на истата линија, но ритмички, пулсира како њујоршки клуб во доцна есен. Не е ниту хепи-гоу-лаки како повеќето состави од споменатиот жанр, меѓутоа, тапаните и басот на сличен начин ги развозуваат композициите. Во секој друг поглед, Little Joy нуди помрачна интерпретација на дискотека-рокенролот. Всушност, материјалот на ова цеде е насочен навнатре, што е речиси целосна спротивност од оптимистичкиот, весел, тон карактеристичен за гитарските денс-состави. Тоа не значи дека My Disco е депримирачка, отров-група, туку дека кога го слушате нејзиниот четири-четвртински такт, над кој гитарата трпеливо гради атмосфера, не сакате да скокате. Ова е повеќе музика за цупкање и клацкање со затворени очи.

Австралиската група на претходните изданија можеби газеше на мат-рок-патеката, на бина сигурно повеќе се приближува до ноиз-концептот, но на Little Joy, хипнозата им е најсилниот сојузник. До оваа состојба на умот (не буквално, секако) бендот ја доведува публиката, а веројатно и себеси, најмногу благодарение на репетицијата. My Disco не се пост-состав во класична смила на зборот зашто нивните песни не почнуваат од нула за полека да се искачат до стотка. Кај австралиското трио нема речиси симфониски или оркестрален пристап при билдањето кулминација. Тие се едноставна, бас-гитара-тапан, формација која што до екстрем ги истегнува лимитите на овој тип бендовска постава. Нумерите експедитивно се шалтаат од прва во трета брзина, така возат стабилно некое време и потоа до петта се префрлуваат трпеливо, но експлозивно. Интересно е што кај многу нумери нема финиш со катарза, туку со недореченост.

Слабата страна на ова аранжирање, а со тоа и на албумот, е што не носи запаметливи инструментални сегменти или мелодиски решенија што лесно фаќаат корен. Наместо тоа, целината, односно големата слика, има отворен простор за доминација. Во неа не отскоткнуваат премногу детали, но со малку самоконтрола или, пак, давање дозвола на себеси за целосно препуштање, таа може да отвори интересни порти на фантазијата. Тоа што музичарите во песните делуваат како недоискажани или можеби намерно скржави ја подвлекува позитивната страна на мамутскиот пристап на My Disco. Тие на тој начин си оставаат неверојатно широк простор за опсежна надградба на нумерите на сцена, во што очекувам да се увериме на нивниот вечерашен настап во МКЦ. Ако Little Joy е некаков репер, радоста од тоа што ќе можеме да го проследиме веројатно нема да биде мала. Ама ајде, еве, прво ќе скокнам на свирка, па потоа ќе кажам “оп”.

Оцена: 78/100

Артист: My Disco
Албум: Little Joy
Датум на објава: 22 октомври 2010
Тон-мајстор: Стив Албини
Издавач: Temporary Residence

Листа на песни:

1. Closer – 2:58
2. Young – 8:46
3. Turn – 3:44
4. Sun Bear – 6:44
5. Sunray – 4:40
6. Lil Joy – 6:45
7. With Age – 3:34
8. Rivers – 9:50
9. A Turreted Berg – 4:12

Слични написи

Остави коментар