
Најлошата работа на Hello Nasty, албумот на Beastie Boys од 1998 година, не е тоа што со него бендот стана популарен како пост-ит-ливчиња, туку бидејќи по покорувањето на светот со ова цеде, њујоршкиот бенд речиси целосно загуби интерес за создавање музика. Не за создавање добра музика, туку воопшто, за редење ритми и рими со каков било квалитет. Кога, пак, момците решија да излезат од кожурецот на изолацијата, од табани изгребаа просечни авторски колекции како To the 5 Boroughs од 2004 и за милиметар подобриот, но целосно инструментален, The Mix-Up од 2007 година. Хиперактивноста на групата на крајот на 80-тите и во првата половина од 90-тите сигурно имала влијание на одлуката членовите да се полупензионираат, ама сè некако ми вели дека инвазијата на насловните страници што следеше по мегахитови како Intergalactic, била исто толку значајна причина за самонаметнатото повлекување.
Имајќи предвид дека мина доволно време за новите генерации да немаат поим кои се и колку се битни Beastie Boys, не изненадува камбекот на составот и тоа со збирка на авторски парчиња набилдани со грув и скокотливи како тие од најславната креативна фаза на триото од Њујорк. Не дека Mike D, MCA и Ad-Rock намерно чекале имињата да им ги избришат од тефтерите на таблоидите. Тие се доволно кул за такви тракатанци око да не им трепне, ама сепак, Hot Sauce Committee Part Two длабоко во себе ја носи опуштеноста што на претходните две плочи членовите како да ја заборавија. Тука сè е познато, но кога Бисти Бојс го прави со освежена листа на семплови, мрсни битови од кои не се дебелее и со стихови за кикотење, сè што мислите оти препознавате, буди мисли од друго, попознато, време. Тогаш Beastie Boys беа музички бубалици кои се испробуваа во сè и сешто и звучеа профи, а не како да прават бесконечни, некорисни, проби.
Од Mike D, MCA и Ad-Rock никогаш не се откажав, меѓутоа, како што нивниот интерес за создавање музика исчезнуваше, така испари и мојата верба дека повторно ќе дојде време кога со нетрпение ќе го чекам почетокот на албум од Beastie Boys, за да видам со какво бонбонче решиле да ме залажат. Сега тоа е сос, можеби не толку лут како во најдобрите денови на тројката, а сепак, доволно за да поттикне барање репете. Не е во прашање носталгија, ниту најмалку, но Hot Sauce Committee Part Two има сè што претходните два диска на бендот немаа, а што беше присутно во изобилие на плочите од Hello Nasty наназад. Од модерен, препродуциран, хип-хоп, овде нема ниту трага и тоа е најсреќната вест. Beastie Boys се доволно свои за да можат, со мали корекции, да ја направат личната формула актуелна во кое било време. Разбирливо, цедево го нема вештачкото лице на современиот рап, тоа сигурно ќе биде минус пред сегашните генерации, ама триото и онака веројатно веќе не е загрижено за топ-листите.
Дискот содржи неколку траки што би можеле и денес да се најдат меѓу најкупуваните нумери, но тоа не е нивниот најголем плус. Тој е исцртан со боја на електромелодиите ала хит-плочата од 1998 година, со масивните ритми во Ill Communication фазон и со грувот кој вирее во сите остварувања на составот. Разликата на новото издание е во елементите што групата ги искористила да ги создаде. Ова е чиста, студиска, збирка на нумери, со минимално учество на лајв-бас, тапани или гитара, кои беа интегрален дел од кодот на бендот до средината на 90-тите години. Сепак, поради тоа албумот не се обраќа само на далтонисти, напротив, изобилува со широк спектар на звучни бои иако олд-скул-рапот некако му е најблизок. За човек што не сака многу луто, можам да кажам дека ми фали што таа страна не е поизразена на Hot Sauce Committee Part Two, но од друга страна, Beastie Boys се за пофалба. По подолго време, тие повторно ја пронајдоа својата креативна чакра. Сите што веруваа дека Mike D, MCA и Ad-Rock во неповрат залутаа, сега можат пак со уживање да ги слушаат.
Оцена: 81/100
Артист: Beastie Boys
Албум: Hot Sauce Committee Part Two
Датум на објава: 27 април 2011
Продуценти: Beastie Boys
Издавач: Capitol
Листа на песни:
1. Make Some Noise – 3:30
2. Nonstop Disco Powerpack – 4:09
3. OK – 2:49
4. Too Many Rappers” [New Reactionaries Version] (feat. Nas) – 4:51
5. Say It – 3:25
6. The Bill Harper Collection – 0:24
7. Don’t Play No Game That I Can’t Win” (feat. Santigold) – 4:11
8. Long Burn the Fire – 3:33
9. Funky Donkey – 1:56
10. The Larry Routine – 0:30
11. Tadlock’s Glasses – 2:19
12. Lee Majors Come Again – 3:43
13. Multilateral Nuclear Disarmament – 2:54
14. Here’s a Little Something for Ya – 3:08
15. Crazy Ass Shit – 1:56
16. The Lisa Lisa/Full Force Routine – 0:49
