Атмосфера, излеана во преовладувачко чувство наспроти песни, заокружени со пердувести мелодии, тоа е дилемата што се отвора со првото, а набргу потоа и со сите последователни преслушувања на Warpaint. Не е ова злонамерен сомнеж туку како што стартува и постепено се развива новиот албум, именуван според групата, тегот на вагата де се навалува кон амбиентот, де кон композициите. Впечатокот е дека вториов сегмент е во длабока сенка на првиот, оти премногу силен нагласок добива лебдењето, плутањето и сличните емотивни и физички меѓусостојби. Просторите, до кои што бендот од Лос Анџелес обезбедува гага билет за патувањето, сепак, не се грди и одбивни туку распослани и бескрајни. За да стигнете до нив, пред сè, треба да бидете расположени за препуштање, но дури и да не сте, постои силна шанса за завлекување од материјалот.
Слатката грешка во интрото (не е пресудно дали е испланирана или случајна) го навестува она што во понатамошното течение се потврдува – оти Warpaint на ум го имале лајв-опкружувањето кога ги пишувале траките. Продукцијата е скапа. Тоа се забележува во звучната јаснотија, која за скалило или две не е претерано кристална за да биде исполирана, но нема миг во којшто се губи доминантната импресија оти бендот го искористил студиото за да ги истакне инструментите, а не за да направи диск што опстојува исклучиво меѓу четири ѕида. Ништо од ова, сепак, не ја осакатува и втората најсилна особина на колекцијата – интимноста. Уште на Keep It Healthy, која со повикувачкиот тон би била перфектна стартна точка на фестивалска сет-листа, се забележува дека внатрешното, личното, ја исполнува пространоста што на моменти создава фатаморгана.
Комплетирањето на авторскиот и на дел од снимачкиот процес во пустината во националниот парк Joshua Tree веројатно влијаел врз четворката. Освен што е очигледен во чувството на звучна бесконечност тоа се забележува во екстерното студенило на целината и интерната топлина на нумерите исто како што времето оди од плус во минус во песочните и карпести пустелии. Такво место можеби би ја умртвило љубовта, но Love Is to Die е сингл-песна со бас и грув преполни со живот и со романса. Со штим во ниските региони, речиси трип-хоперски, Hi не лази, ама и не се брза никаде. Клавијатурата дава леплив увод и сензуално ја ниша Biggy на која вокалот фрла самовилска магија како од келтски еп или од Lord of the Rings. Придушената акустика е најинтересна на Teese, чија ролја е да го преполови материјалот, а Disco//Very да го пренесе на денс-подиумот.
Истрипаната Go In го фрла цедето во чудни димензии со матни џез-тенденции, а Feeling Alright со треперливиот рефрен пак го враќа на Земјата, но во нејзините ретко посетени области. Ехото одѕвонува низ наежувачката CC која е затскриен бисер на крајниот дел од материјалот додека Drive и Son го финишираат во стил што и не е којзнае колку импресивен и убедлив. Ова не го загорчува севкупното, во најголема мера, исполнувачко доживување на колекцијата, но потсетува оти таа ветува значително повеќе отколку што реализира. Нејзината прва половина е навистина силна, потоа запаѓа во половични квазиексперименти, успева да се врати со песна-две за да заврши со издишување наместо со пукотници. И покрај тоа, расположението, тонот, всушност, „памучната мекост“ го прават Warpaint албум што има потенцијал да инспирира навраќање дури и по цена тоа да биде само за да се изгубите и притоа недоволно да (се) пронајдете.
Оцена: 73/100
Артист: Warpaint
Албум: Warpaint
Датум на објава: 17 јануари 2014
Продуцент: Флад и Warpaint
Издавач: Rough Trade
Листа на песни:
1. Intro – 1:51
2. Keep It Healthy – 4:02
3. Love Is to Die – 4:52
4. Hi – 5:11
5. Biggy – 5:55
6. Teese – 4:42
7. Disco//Very – 4:04
8. Go In – 4:00
9. Feeling Alright – 3:33
10. CC – 3:48
11. Drive – 5:12
12. Son – 4:07
