19/08/2018

Anciients – Heart of Oak [SoM, 2013]

Постирано на 08/07/2013 од во Албуми, Музика

Самоувереноста во сопствените инструментални квалитети не така ретко се претвора во пречка, наместо да се памети како предност на одредени бендови. Способноста за свирење со врвна вештина не ја поседуваат и не ја достигнуваат сите. Завиден број од тие што пристигнуваат до оваа точка, сепак, попат забораваат оти музиката не е саем во шатори каде што се рекламира добиток, туку форма на израз што е најдобра кога е приземна и непретенциозна. Или, пак, само така изгледа бидејќи под површината на нејзината едноставност поткованите автори сокриле скокотлива комплексност. Има и варијанта кога сè – буквално – звучи екстремно упростено и делува најлесно на свет за изведба. Ситуацијава не е ваква бидејќи групата нема поим како да ги (с)врзе жиците туку затоа што знае дека самоконтролата е платина. На крајот, меѓутоа, опстојуваат и состави кои не прикажуваат никаква желба за воздржување, а креираат албуми што е ѓаволски тешко да престанеш да ги слушаш. И покрај тоа што се претерани.

Потполно таков бенд е Anciients и целосно таква плоча е Heart of Oak. Со оглед на тоа што во претходниот параграф и самиот ги испуштив уздите на прибраноста нужно е да поедноставам. Замислете го следниов тотално нереален збир од околности: на местото на стар театар се гради чичка нов за да остави впечаток оти е уште постар. Државните неимари, наместо со кристални линии и со смирувачка елеганција, го натискуваат и го накитуваат со орнаменти, статуи и хеклани завеси како од сиот тој ужасно грд спој да зависи опстојувањето на планетата. Самоувереноста во личните естетски критериуми владее, а преиспитувањето, премерувањето и прекројувањето на вишоците е отсутно. Аналогно на оваа исклучително невозможна архитектонска фантазија, би требало да се заклучи дека и канадската четворка не знае кога да стави точка со товењето на своите песни. Газејќи наспроти ветрот, овој ризичен чекор тие го претвораат во одлука што ги истакнува нивните инструментални и композиторски таленти.

Бендот тргнува со низок старт, галовно и атмосферично, на Raise the Sun, пред да дојде гитарската екстаза и повикувачкиот вокал. Почетокот е прогерски, дури џезерски, а по минута и пол експлодира во вител од хеви, треш и блек-метал. Промените на темпото, мелодиско-хармониските подигрувања, жонглирањето со динамиката, со сè тоа групата веднаш ги отвора картите и монолитно подвлекува дека изданието ќе кипе од крупни елементи и ситни детали. Галопирајќи војнички, Overthrone ја симплифицира бурната најава на плочата, а бас-солото затскриено во акустичното интро на Falling in Line пак нè носи во матичната плоча на сложеноста. Пеењето тука е вознесувачко, океанско, за во наредниот миг да крика врз жестжичани костурски глави. Средишницата се ломи во непарна ритмика пред да се крене во вулкан од дет-грофтање и дисторзиран групњак. Доследно држејќи се до насловот The Longest River надоаѓа трпеливо како мал извор од кој се претвора во дива планинска река од лидови, дупли-битови и гневни гласови.

По спуштањето во рамницата таа се шири во делта од стилови и се влева во мирното море на кусиот инструментален прелом One Foot in the Light. Традиционалното хеви-лице квартетот го покажува на Giants, спидот лета на Faith and Oath, а полжавскиот, но певлив слаџ се влечка на Flood and Fire. Откако таа ќе финишира како поплава и оган, For Lisa со фјужн-лебдењето не ја пушта одјавната шпица, туку укажува дека таа веќе поминала, а сега се слуша поговорот или оддишката. Заднинскиот, филмски, карактер на композицијата овозможува да се земе здив, да се премота лентата и да се погледне наназад. Во тие мигови се доразјаснува претставата што меѓу редови (тонови и ритми) се создава додека материјалот 60 минути спокојно си тече – дека рифот е единственото божество што заслужува да биде наречено врховно. Канадскиот состав не измислува нагласено свои молитви од разреден воздух, туку адаптира постоечки и добропознати и притоа му се клања како излуден дервиш. До овој стадиум Aniients доаѓа искусно, како членовите да пронашле некаква древна вистина, а не како ова да им е студиско деби. Неприродно е долг и преобилен за мнозинството, но Heart of Oak не е промашен труд туку албум исполнет како срцевината на митолошки, илјадагодишен, даб.

Оцена: 86/100

Артист: Anciients
Албум: Heart of Oak
Датум на објава: 16 април 2013
Тон-мајстор: Џеси Гандер
Издавач: Season of Mist

Листа на песни:
1. Raise the Sun – 6:33
2. Overthrone – 6:38
3. Falling in Line – 8:20
4. The Longest River – 9:16
5. One Foot in the Light – 1:07
6. Giants – 7:47
7. Faith and Oath – 6:07
8. Flood and Fire – 7:17
9. For Lisa – 7:18

Тагови: , , , ,

Напиши одговор

Ве молам пополнете ги потребните полиња инаку нема да можете да коментирате. Користете пристојни зборови. Вашата e-mail адреса нема да биде објавена.

Gravatar е поддржан.

Можете да ги користите следниве HTML кодови: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>